maj 10, 2013 - Informatyka    Komentowanie nie jest możliwe

Protokoły sieciowe

Protokół TCP/IP i przełączanie pakietów stanowią podstawę Internetu, a także i intrasieci (intranetów). Protokół TCP/IP jest zbiorem protokołów TCP (ang.Transmission Control Protocol) oraz IP (Internet Protocol), współpracujących ze sobą w celu zapewnienia komunikacji w Internecie (intrasieci).

Protokół ten opiera się na modelu warstw sieciowych ISO/OSI. Do każdej takiej warstwy są przypisane protokoły określające jej przeznaczenie. Model ISO/OSI definiuje siedem warstw funkcjonalnych sieci natomiastTCP/IP definiuje tylko pięć warstw.

tcp_ip1[1]

protokoly1[1]

Warstwa Interfejsu Sieciowego Warstwa ta odbiera datagramy IP i przesyła je przez daną sieć. Interfejs sieciowy może składać się ze sterownika urządzenia (przykładem jest sieć lokalna, do której komputer jest bezpośrednio podłączony), lub ze skomplikowanego podsystemu, który wykorzystuje własny protokół łącza.

Warstwa Intersieci Odpowiada za obsługę komunikacji między dwoma komputerami. Przyjmuje ona pakiety z warstwy transportowej razem z informacjami identyfikującymi komputer – odbiorcę, kapsułkuje pakiet w datagramie IP, wypełnia jego nagłówek, sprawdza za pomocą algorytmu trasowania czy wysłać datagram wprost do odbiorcy czy też do routera i przekazuje datagram do odpowiedniego interfejsu sieciowego, który ma dokonać transmisji. Warstwa ta zajmuje się także datagramami przychodzącymi, sprawdzając ich poprawność i stwierdzając przy pomocy algorytmu trasowania czy należy je przesłać dalej czy też przetwarzać na miejscu. W przypadku datagramów adresowanych do komputera lokalnego oprogramowanie tej warstwy kasuje nagłówek datagramu i wybiera jeden z kilku protokołów transportowych – ten, który będzie go dalej obsługiwał. Warstwa ta wysyła też komunikaty kontrolne i komunikaty o błędach oraz obsługuje komunikaty przychodzące.

Warstwa Transportowa Jej podstawowym zadaniem jest zapewnienie komunikacji między jednym programem użytkownika a drugim. Warstwa ta może regulować przepływ informacji. Może też zapewnić pewność przesyłania. Dane przychodzą bez błędów i we właściwej kolejności. W tym celu protokół transportowy organizuje wysyłanie przez odbiorcę potwierdzenia otrzymania pakietów oraz ponowne wysyłanie pakietów utraconych. Oprogramowanie transportowe dzieli strumień transmitowanych danych na porcje (czasami zwane pakietami) i przesyła każdy pakiet wraz z adresem odbiorcy do następnej warstwy, aby został wysłany. Ponieważ komputery ogólnego użytku mogą mieć wiele programów użytkowych, które korzystają z sieci w tym samym czasie, warstwa transportowa musi przyjmować dane od kilku programów i wysyłać je do niższej warstwy. Dodaje ona do każdego pakietu pewne informacje, które obejmują porty, program, który powinien je odebrać oraz sumę kontrolną.

Warstwa Programów Użytkowych Na najwyższym poziomie użytkownicy wywołują programy użytkowe, które mają dostęp do usług TCP/IP. Programy użytkowe współpracują z jednym z protokołów na poziomie warstwy transportu i wysyłają lub odbierają dane w postaci pojedynczych komunikatów lub strumienia bajtów. Programy użytkowe przekazują do warstwy transportowej dane w wymaganym formacie, aby mogły one zostać dostarczone w odpowiednie miejsce.

Adresacja IP:

Każdy węzeł sieci TCP/IP musi mieć przyporządkowany 4-bajtowy adres IP (liczba całkowita 32-bitowa) identyfikujący zarówno sieć, jak i lokalnego hosta lub węzeł sieci. Adres ten jest zapisywany w formie czterech grup cyfr oddzielonych kropkami np. 212.14.14.130 – tzw. „notacji dziesiętnej z kropkami” (ang. dotted quad notation).

W przypadku sieci nie związanych z Internetem adres ten może być arbitralnie wybrany i ustalony przez administratora sieci w momencie dołączania do niej nowych węzłów (w niektórych przypadkach, stacja robocza może zwrócić się do serwera o nadanie adresu dynamicznego, przyznawanego na czas połączenia).

W sytuacji podłączania do Internetu adres musi być uzgodniony i zarejestrowany w Network Information Center (NIC).

LINKI:   01

Comments are closed.